Πώς σας φαίνεται το γεγονός ότι τα παιδιά παίζουν εξωτερικό χωρίς επίβλεψη;

Ένας γονέας μπορεί να νιώθει άνετα να αφήνει ένα πεντάχρονο παιδί να παίζει σε μια περιφραγμένη αυλή ενώ εκείνο διπλώνει τα ρούχα. Ένας άλλος μπορεί να βλέπει την ίδια κατάσταση ως μη ασφαλή επίβλεψη. Αυτή η διαφορά απόψεων συχνά δημιουργεί ένταση μεταξύ γονέων, παππούδων και γιαγιάδων, ακόμη και στενών φίλων. Ποιος έχει δίκιο, λοιπόν;

Σύντομη απάντηση: εξαρτάται από την ηλικία, την ασφάλεια του χώρου και το πόσο γρήγορα μπορείτε να αντιδράσετε.

Το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους είναι καλό για τα παιδιά, αλλά τα νήπια και τα παιδιά προσχολικής ηλικίας χρειάζονται στενή επίβλεψη από ενήλικες, επειδή ο εγκέφαλός τους δεν μπορεί ακόμη να αξιολογήσει αξιόπιστα τον κίνδυνο. Αυτό το άρθρο καλύπτει τα στοιχεία, τις οδηγίες ανά ηλικία και πρακτικές αξιολόγηση για την παροχή ουσιαστικής ανεξαρτησίας στα παιδιά χωρίς να θυσιάζονται τα κόστη όσον αφορά την ασφάλεια.

Είναι φυσιολογικό να αφήνουμε τα παιδιά να παίζουν εξωτερικό χωρίς επίβλεψη;

Ναι, υπάρχουν πολλοί γονείς που επιτρέπουν στα παιδιά τους να παίζουν στην εξωτερική αυλή ενώ παράλληλα κάνουν τις δουλειές του σπιτιού. Είναι συνηθισμένο και κατανοητό. Ωστόσο, το «φυσιολογικό» διαφέρει ανάλογα με την ηλικία, το περιβάλλον και μάλιστα το επίπεδο επαγρύπνησης του ενήλικα που τα επιβλέπει.

Το αν το «παιχνίδι σε εξωτερικό χώρο χωρίς επίβλεψη» είναι κατάλληλο ή όχι εξαρτάται από:

• Αναπτυξιακό στάδιο: τα μικρότερα παιδιά δεν είναι σε θέση να αξιολογήσουν με αξιολόγηση τον κίνδυνο/αποστροφή προς τον κίνδυνο ή να αντιδράσουν σε αυτόν κατάλληλα.
• Περιβαλλοντική ασφάλεια: περίφραξη και κλειδωμένες πύλες και απουσία κινδύνων όπως πισίνες ή δρόμοι σε κοντινή απόσταση.
• Φωνή και ορατότητα: πόσο δυνατή είναι η φωνή του παιδιού στην περιοχή όπου εργάζεστε και αν μπορείτε να το δείτε ή όχι.
• Διαθεσιμότητα: πόσο εύκολο είναι να επικοινωνήσετε μαζί τους σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά.
• Μέγεθος οικογένειας: τα αδέλφια μπορούν να συμβάλουν σε κάποιο βαθμό στην ευαισθητοποίηση, αλλά μπορούν επίσης να αποσπάσουν την προσοχή το ένα από το άλλο εμπλέκοντας σε επικίνδυνες συμπεριφορές

Το να βρίσκεσαι στο σαλόνι σου απομονωμένος και να πλένεις ρούχα κοντά σε ένα παράθυρο που έχει ανεμπόδιστη ορατότητα στα παιδιά είναι δύο διαφορετικές καταστάσεις. Αυτές οι διακρίσεις έχουν πολύ μεγαλύτερη σημασία από ό,τι υποδηλώνει η λέξη «χωρίς επίβλεψη».

Γιατί οι γονείς διαφωνούν σχετικά με την επίβλεψη;

Δύο γονείς που νοιάζονται μπορούν να εξετάσουν την ίδια κατάσταση και να καταλήξουν σε εντελώς διαφορετικά συμπεράσματα.

Ένας γονέας μπορεί να νιώθει άνετα να αφήνει το παιδί του να παίζει σε μια περιφραγμένη αυλή ενώ εκείνο διπλώνει τα ρούχα σε κοντινή απόσταση. Ένας άλλος μπορεί να πιστεύει ότι τα μικρά παιδιά πρέπει πάντα να επιβλέπονται άμεσα σε εξωτερικούς χώρους.

Σε πολλές περιπτώσεις, η διαφωνία δεν αφορά το αν το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους είναι καλό για τα παιδιά. Αντίθετα, καταλήγει σε διαφορετικά επίπεδα ανοχής κινδύνου και διαφορετικές ιδέες για το τι θεωρείται επαρκής επίβλεψη.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι συζητήσεις για την ανεξαρτησία σε εξωτερικούς χώρους μπορούν να γίνουν τόσο γρήγορα συναισθηματικά φορτισμένες. Οι γονείς συχνά προσπαθούν να προστατεύσουν τα παιδιά τους, ακόμα και όταν διαφωνούν για τον καλύτερο τρόπο να το κάνουν.

Για ποιον είναι αυτό;

Αυτό το άρθρο απευθύνεται σε γονείς που κάνουν δουλειές του σπιτιού, εργάζονται και φροντίζουν τα παιδιά ταυτόχρονα. Απευθύνεται επίσης σε οικογένειες που συγκρίνουν τα πρότυπα των γενεών με άλλες οικογένειες που αφήνουν τα παιδιά να περιφέρονται ελεύθερα, με έναν άλλο φίλο που έχει μια πιο χαλαρή στάση ή με έναν γείτονα του οποίου τα παιδιά φαίνεται να έχουν περισσότερη ελευθερία σε εξωτερικούς χώρους από τα δικά σας.

Οι γονείς των millennials έχουν τις πιο αντικρουόμενες συμβουλές από οποιαδήποτε γενιά που ακολούθησε. Η δεκαετία του 1980 συχνά χαρακτηρίζεται ως «φυσιολογική» εποχή για κάποιους και «απερίσκεπτη» για άλλους. Αυτό το άρθρο δεν κρίνει κάποια συγκεκριμένη επιλογή. βοήθεια είναι να κάνετε μια πιο σίγουρη και ενημερωμένη επιλογή.

Τι λέει η έρευνα για το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους;

Μια μελέτη της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής τον Σεπτέμβριο του 2018, με τίτλο «Η Δύναμη του Παιχνιδιού: Ένας Παιδιατρικός Ρόλος στην Ενίσχυση της Ανάπτυξης στα Μικρά Παιδιά», αναφέρει «Το παιχνίδι δεν είναι επιπόλαιο: ενισχύει τη δομή και τη λειτουργία του εγκεφάλου». Το CDC αποδίδει επίσης την τακτική άσκηση με βελτιωμένο ύπνο, βελτιωμένη διάθεση και βελτιωμένη γνωστική λειτουργία.

Τα παιδιά ωφελούνται συγκεκριμένα από το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους:

• Σωματική ανάπτυξη: Το τρέξιμο, η αναρρίχηση και η εξερεύνηση αναπτύσσουν τη δύναμη, την ισορροπία και τις αδρές ​​κινητικές δεξιότητες.
• Κοινωνικές δεξιότητες: Παιχνίδι με αδέλφια/συνομηλίκους, βοήθεια με την επικοινωνία και την επίλυση συγκρούσεων.
• Συναισθηματική υγεία: ο καθαρός αέρας και η σωματική δραστηριότητα έχουν ηρεμιστική επίδραση στα μικρά παιδιά, μειώνοντας το άγχος και το στρες.
• Δημιουργικότητα: Υποστηρίζεται από ανοιχτούς εξωτερικούς χώρους που ενθαρρύνουν το ευφάνταστο/αυτοκατευθυνόμενο παιχνίδι.

Το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους προσφέρει οφέλη για τη σωματική, συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών. Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής σημειώνει ότι το παιχνίδι βοήθεια στην υγιή ανάπτυξη του εγκεφάλου, ενώ το CDC συνδέει την τακτική σωματική δραστηριότητα με καλύτερο ύπνο, διάθεση και συνολική ευεξία.

Ωστόσο, τα οφέλη του παιχνιδιού σε εξωτερικούς χώρους δεν εξαλείφουν την ανάγκη για επίβλεψη. Τα μικρά παιδιά είναι εκ φύσεως περίεργα, παρορμητικά και συχνά ανίκανα να αναγνωρίσουν τον κίνδυνο πριν γίνει πρόβλημα.

Οδηγίες ανά ηλικία

Η πιο σημαντική μεταβλητή για τον προσδιορισμό του βαθμού ανεξαρτησίας που μπορεί να διαχειριστεί ένα παιδί σε εξωτερικούς χώρους είναι η ηλικία του:

Ηλικίες 2 έως 3 ετών:

• Χρειάζεται συνεχή εξωτερικό του σπιτιού.
• Ασφαλές μόνο σε πλήρως κλειστό, χωρίς κινδύνους χώρο, υπό την επίβλεψη ενήλικα.
• Δεν έχει καλή κατανόηση του κινδύνου ή των συνεπειών.

Ηλικίες 4 έως 5:

• Το περιστασιακό «ανεξάρτητο παιχνίδι σε εξωτερικό χώρο» μπορεί να είναι αποδεκτό σε μια ασφαλή αυλή που περιβάλλεται από φράχτη.
• Ένας γονέας θα πρέπει να παραμένει κοντά και να ελέγχει συχνά, όχι να είναι εντελώς απεγνωσμένος
• Τα παιδιά αυτής της ηλικίας είναι σε θέση να ακολουθούν απλές οδηγίες, αλλά δεν θα το κάνουν απαραίτητα στη μέση ενός παιχνιδιού.

Ηλικίες 6 ετών και άνω:

• Η σταδιακή αύξηση της ανεξαρτησίας είναι κατάλληλη όταν τα παιδιά είναι σε θέση να ακολουθούν τακτικά τους κανόνες που έχουν τεθεί για αυτά.
• Η ανεξαρτησία θα πρέπει να προέρχεται από υπεύθυνη συμπεριφορά και όχι να παρέχεται αυτόματα μόνο από την ηλικία.
• Όλα τα παιδιά μεγαλώνουν με τον δικό τους ρυθμό. Ένα πεντάχρονο αγόρι ή κορίτσι που είναι παρορμητικό μπορεί να χρειάζεται περισσότερη επίβλεψη από ένα που είναι ήρεμο στα 4 του χρόνια.

Εξωτερικό playing security checklist

Επιθεωρήστε αυτές τις συνθήκες πριν στείλετε ένα παιδί εξωτερικό :

Η βασική αρχή είναι απλή. Αν δεν μπορείτε να αντιδράσετε αρκετά γρήγορα σε μια έκτακτη ανάγκη, το παιδί δεν είναι έτοιμο. Η εγγύτητα δεν έχει να κάνει με το να είσαι τέλειος. Έχει να κάνει με το να είσαι αρκετά κοντά ώστε να έχει σημασία όταν έχει σημασία.

αξιολόγηση και εργαλεία ασφαλείας

Η λέξη «χωρίς επίβλεψη» είναι συνήθως η λάθος για να περιγράψει τι κάνουν στην πραγματικότητα οι υπεύθυνοι γονείς. Είναι πιο αξιολόγηση να πούμε «ανεξάρτητο αλλά υπό επίβλεψη παιχνίδι», όπου το παιδί παίζει ανεξάρτητα αλλά επιβλέπεται κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Υπάρχει πραγματική διαφορά μεταξύ του να πλένει κανείς ρούχα κοντά σε ένα παράθυρο ενώ ένα παιδί παίζει σε μια περιφραγμένη αυλή και του να κάθεται μέσα εντελώς αποσυνδεδεμένο.

Για γονείς με φορτωμένο πρόγραμμα, ακολουθούν μερικές πρακτικές συμβουλές που θα κάνουν τη ζωή τους πιο εύκολη:

• Κλειστοί χώροι παιχνιδιού: Φράχτης, πύλη για μωρά ή χρήση αυλών παιχνιδιού για να περιορίσετε την περιοχή όπου μπορεί να παίξει ένα μικρό παιδί.
• Ακουστική εποπτεία: Να έχετε ένα παράθυρο ή μια πόρτα ανοιχτή για να ακούτε ή να βλέπετε το παιδί όταν εργάζεται.
• Σύντομα παράθυρα παιχνιδιού: Ξεκινήστε με 5-10 λεπτά και αυξήστε σταδιακά καθώς αυξάνεται η αυτοπεποίθηση.
• Εύκολοι κανόνες πριν από το παιχνίδι: Δώστε έναν ή δύο πριν από το παιχνίδι, π.χ. «μείνετε μέσα στον φράχτη»
• Εναλλαγή εργασιών: Εναλλαγή μεταξύ εργασιών κοντά στο παράθυρο και εργασιών που απαιτούν περισσότερη συγκέντρωση

Η τεχνολογία μπορεί να υποστηρίξει, αλλά όχι να αντικαταστήσει, την εποπτεία

Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν και αρχίζουν να περνούν περισσότερο χρόνο σε εξωτερικούς χώρους ανεξάρτητα, ορισμένες οικογένειες επιλέγουν να χρησιμοποιούν την τεχνολογία για επιπλέον ηρεμία.

Τα έξυπνα ρολόγια με δυνατότητα GPS, τοποθεσίακαι οι εφαρμογές γονικού ελέγχου όπως το FlashGet Kids μπορούν βοήθεια τους γονείς να παραμείνουν συνδεδεμένοι και να ανταποκριθούν πιο γρήγορα εάν χρειαστεί.

Ωστόσο, αυτά τα εργαλεία λειτουργούν καλύτερα ως συμπλήρωμα σε σαφείς οικογενειακούς κανόνες και ενεργό γονική μέριμνα, όχι ως αντικατάσταση της εποπτείας.

Κανόνας απόφασης: Πόση ανεξαρτησία είναι κατάλληλη;

Ακολουθήστε αυτήν τη διαδικασία πριν προσδιορίσετε το ποσό της εξωτερικής ανεξαρτησίας που θα δώσετε:

1. Λάβετε υπόψη την ηλικία και την παρορμητικότητά σας: τα νεότερα, πιο παρορμητικά παιδιά χρειάζονται μεγαλύτερη επίβλεψη, ανεξάρτητα από το αν η αυλή φαίνεται ασφαλής ή όχι.
2. Ελέγξτε την περιοχή για κινδύνους: περπατήστε μέσα στην αυλή πριν βγει κάποιος άλλος.
3. Ελέγξτε ότι η αυλή είναι απόλυτα ασφαλής: Ελέγξτε για την πύλη με μανδάλωση, τα πάνελ στην περίφραξη και τα κενά που λείπουν.
4. Ελέγξτε την ορατότητα και την ακοή: βεβαιωθείτε ότι με την πραγματική θέση παιχνιδιού του παιδιού μπορείτε να το δείτε και να το ακούσετε.
5. Καθορίστε κανόνες πριν από το παιχνίδι: Να είστε σύντομοι και κατάλληλοι για την ηλικία.
6. Όταν υπάρχουν πολλά παιδιά: Επαναξιολογήστε - τα αδέλφια μπορούν να ενισχύσουν τη συμπεριφορά άλλων παιδιών, αυξάνοντας τον κίνδυνο.
7. Επεκτείνετε αμέσως την επίβλεψη εάν τα παιδιά αρχίσουν να παραβιάζουν τον χώρο ή εάν αρχίσουν να περιπλανώνται.

Ένας εμπειρικός κανόνας που πρέπει να ακολουθήσετε είναι να κάνετε μία ερώτηση πριν φύγετε. Θα μπορέσω να απαντήσω γρήγορα σε περίπτωση προβλήματος; Αν η απάντηση είναι «όχι», το παιδί δεν είναι ακόμα έτοιμο για τόση ανεξαρτησία. Το πιο σημαντικό είναι να απαντήσετε σε αυτήν την ερώτηση με ειλικρίνεια, ανάλογα με το επίπεδο προσοχής σας και τη θέση σας.

Συχνές ερωτήσεις