Φανταστείτε ένα παιδί που περιμένει με ανυπομονησία μια ιστορία πριν κοιμηθεί, αλλά αντίθετα δεν λαμβάνει καθόλου προσοχή. Αυτό είναι ένα παράδειγμα παραμελημένης γονικής μέριμνας που χαρακτηρίζεται από συναισθηματική και σωματική μη διαθεσιμότητα. Αν και σε σύγκριση με το αυταρχικό στυλ γονικής μέριμνας, αυτό μπορεί να φαίνεται απελευθερωτικό για το παιδί, ο αντίκτυπος που έχει στην ανάπτυξη των παιδιών είναι αρκετά εκτεταμένος.
Σε αυτό το άρθρο, θα εξηγήσουμε πώς η έλλειψη γονικής φροντίδας επηρεάζει την ανάπτυξη ενός παιδιού και θα σας δώσουμε συμβουλές για το πώς να έρθετε πιο κοντά στο παιδί σας.
Τι είναι η παραμελημένη γονική μέριμνα;
Η αδιάφορη ή αμελής γονική μέριμνα είναι ένα είδος γονικής μέριμνας όπου οι γονείς δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στις ανάγκες και τη συναισθηματική κατάσταση του παιδιού.
Αυτό περιλαμβάνει περισσότερα από το να προσφέρουμε απλώς στα παιδιά φαγητό και στέγη. Ακολουθεί μια ανάλυση:
- Συναισθηματική απόσταση. Οι συναισθηματικά μη διαθέσιμοι γονείς προσφέρουν ελάχιστη φροντίδα, παρηγοριά ή ενδιαφέρον για τα συναισθήματα του παιδιού. Μπορεί να μην ακούν το παιδί τους ή να το παίρνουν στα σοβαρά όσον αφορά τα συναισθήματα ή τα προβλήματά του.
- Έλλειψη εποπτείας. Αυτοί οι γονείς σπάνια επιβλέπουν τα παιδιά τους, επιτρέποντάς τους έτσι να εμπλέκονται εύκολα σε ατυχήματα, να ασκούν κακές συμπεριφορές και να πέφτουν σε λάθος παρέα.
- Ασυνεπής ή απουσία καθοδήγησης. Οι απρόσεκτοι γονείς σπάνια, αν όχι ποτέ, θεσπίζουν κανόνες ή προσδοκίες συμπεριφοράς που πρέπει να ακολουθούν τα παιδιά τους. Συχνά, τα παιδιά δεν λαμβάνουν την καθοδήγηση και βοήθεια που θα έπρεπε για να κατανοήσουν τι είναι αποδεκτό και τι όχι.
- Παραμέληση των σωματικών αναγκών. Οι εξαιρετικά αμελείς γονείς μπορούν να στερήσουν από το παιδί ακόμη και βασικές ανάγκες όπως η σωστή υγειονομική περίθαλψη όταν το παιδί είναι άρρωστο, η σίτισή του με ποιοτική τροφή και το κατάλληλο ντύσιμο του παιδιού.
Η γονική στέρηση μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη σωματική και συναισθηματική ευεξία του παιδιού, καθώς και τα επιτεύγματά του στο μέλλον.
Ποια είναι τα μειονεκτήματα της αμελούς γονικής μέριμνας;
Η κακή γονική μέριμνα δημιουργεί διάφορα προβλήματα που έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην πρόοδο ενός παιδιού σε διάφορους τομείς.
Ας εμβαθύνουμε στις συγκεκριμένες βλάβες που προκαλεί στη συναισθηματική, κοινωνική και γνωστική ανάπτυξη ενός παιδιού:
Συναισθηματική Ανάπτυξη:
- Χαμηλή αυτοεκτίμηση. Η έλλειψη στοργής και η περιορισμένη ή καθόλου επαφή με τον φροντιστή κάνει τα παιδιά να νιώθουν ανεπιθύμητα και μη εκτιμημένα.
- Συναισθηματική Δυσλειτουργία. Τα παιδιά που δεν λαμβάνουν γονική προσοχή, σε ορισμένες περιπτώσεις, έχουν μεγάλες δυσκολίες στην κατανόηση και τον έλεγχο των συναισθημάτων. Και ως αποτέλεσμα, μπορεί συχνά να γίνουν επιθετικά, αγχώδη ή εσωστρεφή.
- Προβλήματα Προσκόλλησης. Το παιδί δεν είναι σε θέση να αναπτύξει υγιείς προσκολλήσεις και εμπιστοσύνη στους άλλους ανθρώπους, με αποτέλεσμα να γίνεται κοινωνικά αδέξιο και να απομονώνεται από τους ανθρώπους.
Κοινωνική ανάπτυξη:
- Κακή κοινωνική δεξιότητα. Οι γονείς που παραμελούν τα παιδιά τους μπορεί να μην δίνουν στο παιδί την ευκαιρία να μάθει πώς να είναι κοινωνικό ή να παρατηρήσει πώς πρέπει να είναι κοινωνικά οι άλλοι άνθρωποι. Τα αποτελέσματα μπορεί να είναι κοινωνική δυσλειτουργία, προβλήματα στη δημιουργία φιλικών σχέσεων και στην κατανόηση κοινωνικών σημείων.
- Ζητήματα εμπιστοσύνης. Η αδυναμία ανάπτυξης ενός αξιόπιστου δεσμού με έναν γονέα μπορεί να εμποδίσει ένα παιδί να αναπτύξει εμπιστοσύνη σε άλλους ανθρώπους. Αυτό μπορεί να δυσκολέψει το παιδί να έχει υγιείς σχέσεις καθώς προοδεύει στη ζωή του.
- Απομόνωση και μοναξιά. Η παραμέληση στις σχέσεις μπορεί επίσης να προκαλέσει κοινωνική απομόνωση του ατόμου. Μπορεί να δυσκολεύεται να κάνει φίλους και κάποιοι μπορεί να νιώθουν ότι δεν ταιριάζουν ή ότι απορρίπτονται από τους συνομηλίκους τους.
Γνωστική ανάπτυξη:
- Ακαδημαϊκές δυσκολίες. Εάν τα παιδιά στερούνται γονικής φροντίδας και ηγεσίας, τότε θα έχουν κακή ακαδημαϊκή επίδοση στο σχολείο.
- Καθυστερημένη ανάπτυξη. Μερικά παιδιά που έχουν παραμεληθεί μπορεί να μην αναπτυχθούν σε ορισμένα στάδια της ανάπτυξής τους, όπως όταν μαθαίνουν να μιλάνε ή ακόμα και να περπατούν στη σωστή ηλικία.
Γιατί μερικές μητέρες παραμελούν το παιδί τους;
Οι κύριοι φροντιστές είναι συνήθως οι μητέρες, αν και μπορεί να υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους ορισμένες από αυτές τις μητέρες εγκαταλείπουν τα παιδιά τους.
Ακολουθούν διάφοροι παράγοντες που μπορούν να συμβάλουν στο να παραμελεί μια μητέρα το παιδί της:
- Μη προγραμματισμένη εγκυμοσύνη ή έλλειψη προετοιμασίας. Μια γυναίκα που δεν περίμενε ποτέ να αποκτήσει παιδί ή αισθάνεται παγιδευμένη στην ευθύνη της ανατροφής του παιδιού μπορεί να μην έχει συναισθήματα για το παιδί.
- ψυχικής υγείας . Ορισμένα σημάδια κατάθλιψης, άγχους ή οποιουδήποτε είδους ψυχικής διαταραχής μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την ικανότητα μιας μητέρας να φροντίσει τον εαυτό της ή το παιδί της.
- Ιστορικό κακοποίησης. Εάν η ίδια η μητέρα έχει κακοποιηθεί, τότε μπορεί να αναπτύξει ορισμένα προβλήματα προσκόλλησης ή να μην έχει καλές μητρικές γονικές δεξιότητες απέναντι στα δικά της παιδιά.
- Κοινωνική απομόνωση ή έλλειψη υποστήριξης. Η έλλειψη υποστήριξης από την οικογένεια, τους φίλους ή οποιεσδήποτε κοινωνικές υπηρεσίες την κάνει να νιώθει ότι δεν είναι πλέον σε θέση να φροντίσει το παιδί.
- Οικονομικές δυσκολίες. Το χαμηλό βιοτικό επίπεδο προκαλεί μεγάλη πίεση και μπορεί να φτάσει σε σημείο που κάποιος δεν μπορεί να θρέψει ή να ντύσει την οικογένειά του, με αποτέλεσμα να παραμελείται.
Τέτοιες γυναίκες μπορεί να μην είναι κακές μητέρες, αλλά μπορεί να αντιμετωπίζουν δυσκολίες που τις δυσκολεύουν να είναι καλές μητέρες για τα παιδιά τους.
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της αμελούς γονικής μέριμνας;
Η αμελής γονική μέριμνα μπορεί να οριστεί ως ένας τύπος γονικής μέριμνας κατά τον οποίο οι γονείς δεν παρέχουν φροντίδα στο παιδί όσον αφορά τις κοινωνικές, συναισθηματικές και φυσιολογικές του ανάγκες.
Ακολουθεί μια ανάλυση των συνηθισμένων συμπεριφορών και στάσεων που σχετίζονται με τους αμελείς γονείς:
- Περιορισμένη στοργή. Οι αμελείς γονείς δεν δείχνουν στοργή, δεν αγκαλιάζουν, δεν φιλούν ή δεν λένε πάντα σ' αγαπώ στα παιδιά τους.
- Απορρίπτουν τα συναισθήματα. Μπορεί είτε να αγνοήσουν την εμπειρία του παιδιού είτε ακόμα και να αρνηθούν κατηγορηματικά να αναγνωρίσουν ότι το παιδί αισθάνεται λυπημένο, θυμωμένο ή φοβισμένο.
- Έλλειψη ενδιαφέροντος. Αυτοί οι άνθρωποι σπάνια φαίνεται να ενδιαφέρονται για τις καθημερινές εμπειρίες ή τα γεγονότα, τα ενδιαφέροντα του παιδιού ή για όσα έχει επιτύχει.
- Δραστηριότητες χωρίς παρακολούθηση. Οι αμελείς γονείς αποτυγχάνουν να επιβλέπουν σωστά τα παιδιά τους και τα αφήνουν μόνα τους οποιαδήποτε ώρα της ημέρας ή της νύχτας.
- Χαλαροί κανόνες και όρια. Δεν θέτουν κανένα είδος ορίου ή ένα όριο που τα παιδιά μπορούν να κατανοήσουν και έτσι προσφέρουν ελάχιστη ή καθόλου δομή για να διευκολύνουν την αποδεκτή συμπεριφορά.
- Περιορισμένη πειθαρχία. Οι γονείς δεν τιμωρούν τα παιδιά τους όταν κάνουν λάθος πράγματα και ως εκ τούτου, τα παιδιά δεν επιπλήττονται για την αταξία τους.
Ποια είναι τα σημάδια της αμελούς γονικής μέριμνας;
Η απρόσεκτη γονική μέριμνα δεν είναι πάντα εύκολα αναγνωρίσιμη, επειδή συνίσταται σε αδράνεια και όχι στην πραγματική επίθεση στο παιδί.
Παρ 'όλα αυτά, υπάρχουν διακριτά σωματικά συμπτώματα που μπορεί να υποδηλώνουν ότι ένα παιδί έχει παραμεληθεί.
Αυτά τα σημάδια μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε τρεις κύριους τομείς: Πρόκειται για τη σωματική υγεία, τους τρόπους και τα συναισθήματα του πελάτη ή του ασθενούς.
Σωματική ευεξία:
- Κακή υγιεινή. Ένα παιδί που συχνά δεν κάνει μπάνιο, του οποίου τα μαλλιά είναι αχτένιστα ή που φοράει βρώμικα ρούχα μπορεί κάλλιστα να κακοποιηθεί.
- Υποσιτισμός. Μερικά από τα προειδοποιητικά σημάδια του υποσιτισμού περιλαμβάνουν αδυνατισμένη εμφάνιση, έλλειψη ενέργειας σε συγκεκριμένες περιπτώσεις ή υποτροπιάζουσες ασθένειες.
- Μη αντιμετωπιζόμενα ιατρικά προβλήματα. Χωρίς την κατάλληλη ιατρική φροντίδα ή οδοντιατρικούς ελέγχους, είναι προφανές ότι το παιδί παραμελείται από τους γονείς του.
Συμπεριφορά:
- Συμπεριφορά που επιδιώκει την προσοχή. Τα παραμελημένα παιδιά μπορεί να εμπλέκονται σε αρνητικές συμπεριφορές που θα πρέπει να ειδοποίηση από τον ενήλικα με τον οποίο ζουν.
- Χαμηλή αυτοεκτίμηση. Τα παραμελημένα παιδιά μπορεί να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και μπορεί ακόμη και να απομονώνονται από άλλα παιδιά, να είναι ντροπαλά ή να έχουν την τάση να μένουν μόνα τους χωρίς φίλους.
- Παραβατικότητα. Μερικά παιδιά μπορεί να εμφανίζουν αρνητικές συμπεριφορές όπως χρήση ουσιών, βία ή ακόμα και απουσία από το σπίτι.
Συναισθηματική κατάσταση:
- Αποσυρμένο ή απαθές. Ένα παιδί που δείχνει πολύ μικρή αλληλεπίδραση με άλλα παιδιά ή φροντιστές, δεν έχει ενθουσιασμό για διάφορα γεγονότα ή ένα συναισθηματικά αποστασιοποιημένο παιδί μπορεί να παραμεληθεί.
- Κατάθλιψη ή άγχος. Τα παιδιά αναπτύσσουν θλίψη, απελπισία ή άγχος λόγω παραμέλησης.
- Δυσκολία στην εμπιστοσύνη των ενηλίκων. Τα παραμελημένα παιδιά μπορεί να έχουν προβλήματα προσκόλλησης και να μην αναπτύσσουν υγιείς σχέσεις με άτομα που τα φροντίζουν.
Εάν παρατηρήσετε τα περισσότερα από αυτά τα σημάδια σε ένα παιδί, καλό θα ήταν να το αναφέρετε σε έναν ενήλικα, έναν δάσκαλο ή σε υπηρεσίες προστασίας παιδιών.
Ποια είναι παραδείγματα αμελούς γονικής μέριμνας;
Παρακάτω παρατίθενται ορισμένα παραδείγματα για το πώς η παραμέληση μπορεί να εκδηλωθεί με τις διάφορες μορφές που επηρεάζουν τις σωματικές ανάγκες των παιδιών, τις συναισθηματικές ανάγκες και τις αναπτυξιακές τους ανάγκες.
Σενάριο 1:
Ο Άλεξ είναι ένα 10χρονο αγόρι που ζει με τη μητέρα του, τη Σάρα, μια ανύπαντρη κυρία που κάνει διάφορες δουλειές και σπάνια περνάει ποιοτικό χρόνο μαζί του μετά το σχολείο.
Μαγειρεύει τα γεύματά του στον φούρνο μικροκυμάτων και περνάει τα βράδια του μπροστά στην τηλεόραση.
Η Σάρα είναι συναισθηματικά αποστασιοποιημένη και δεν τον ρωτάει πώς πήγε η μέρα του ή δεν του λέει κάτι θετικό, για παράδειγμα.
Σενάριο 2:
Η Λίντα και ο Μαρκ είναι και οι δύο έντονα αφοσιωμένοι στις καριέρες τους και συνεχώς απασχολημένοι. Στην οικογένειά τους, η 5χρονη κόρη τους, η Λίλι, αγνοείται και μένει εντελώς μόνη.
Σπάνια κάθονται μαζί για φαγητό, το σπίτι είναι ακατάστατο και ατημέλητο. Η Λίλι φοράει ρούχα που έχουν σκισίματα ή όπου κάποια ρούχα είναι μεγαλύτερα από άλλα.
Πώς επηρεάζει η αμελής γονική μέριμνα ένα παιδί;
Η κακή γονική φροντίδα είναι επιζήμια για την ευημερία και την ψυχοκοινωνική ανάπτυξη ενός παιδιού και οι επιπτώσεις της δεν είναι μόνο άμεσες, αλλά μπορούν να διαρκέσουν και στην ενήλικη ζωή.
Ακολουθεί μια ανάλυση των πιθανών επιπτώσεων:
Άμεσες επιπτώσεις:
- Σωματική υγεία. Τα παραμελημένα παιδιά μπορεί να υποφέρουν από υποσιτισμό και προβλήματα υγείας, μπορεί να είναι ακάθαρτα και να έχουν ανεπεξέργαστες ασθένειες.
- Συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη. Η παραμέληση και η κοινωνική απομόνωση σημαίνουν ότι το παιδί θα μεγαλώσει χωρίς φιλικά συναισθήματα, θα έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση και μπορεί να μην ξέρει πώς να συνδεθεί με ένα άλλο άτομο.
- Προβλήματα συμπεριφοράς. Τα παιδιά που παραμελούνται μπορεί να έχουν πρόβλημα ελέγχου των παρορμήσεων ή κακούς τρόπους διαχείρισης του στρες.
- Ακαδημαϊκές δυσκολίες. Χωρίς την επίβλεψη και την εντολή των γονέων, τα παιδιά μπορεί να έχουν κακές σχολικές επιδόσεις, να μην έχουν κίνητρο ή να μην είναι σε θέση να αξιολόγηση .
Μακροπρόθεσμες επιπτώσεις:
- Προβλήματα ψυχικής υγείας. Η παραμέληση ενός παιδιού μπορεί εύκολα να το κάνει να αναπτύξει άλλα προβλήματα όπως κατάθλιψη, άγχος ή ακόμα και διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD) στο μέλλον.
- Δυσκολίες στις σχέσεις. Τα παιδιά που αντιμετωπίζουν προβλήματα με την προσκόλληση και την εμπιστοσύνη σε νεαρή ηλικία μπορεί να μην έχουν φυσιολογικές και υγιείς σχέσεις καθώς μεγαλώνουν στην ενήλικη ζωή.
- Κατάχρηση ουσιών. Όταν δεν αντιμετωπιστούν, αυτά τα συναισθήματα μπορεί να οδηγήσουν σε χρήση ουσιών, καθώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διαχείριση των συναισθημάτων ή την ανακούφιση του πόνου.
- Ζητήματα γονικής μέριμνας. Τα παιδιά που υπέφεραν από παραμέληση στην παιδική τους ηλικία μπορεί να δυσκολεύονται να είναι καλοί γονείς για τα δικά τους παιδιά και έτσι να επαναλάβουν έναν κύκλο παραμέλησης των παιδιών τους.
Πώς να αποφύγετε να γίνετε αμελής γονιός;
Είναι δυνατόν να αποτρέψει κανείς την εμπλοκή σε αμελείς γονείς, αν είναι λίγο συνειδητοποιημένος και προσπαθήσει να λάβει τις απαραίτητες προφυλάξεις εκ των προτέρων. Ακολουθούν ορισμένα βασικά σημεία αξιολόγηση :
Δώστε προτεραιότητα στον ποιοτικό χρόνο. Ξεχωρίστε μερικές ώρες μέσα στην ημέρα, κατά τις οποίες οι δυο σας θα περνάτε χρόνο μαζί με το παιδί σας.
Να είστε συναισθηματικά παρόντες. Αναγνωρίστε τα συναισθήματα των παιδιών σας και ενθαρρύνετέ τα να τα εκφράζουν με λεπτομέρεια , παρηγορώντας τα παράλληλα.
Θέστε σαφείς προσδοκίες. Θέστε εύλογες προσδοκίες συμπεριφοράς και κατευθυντήριες γραμμές για τη συμπεριφορά τους με βάση την ηλικία του παιδιού.
Διατηρήστε ανοιχτή επικοινωνία. Βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας είναι ελεύθερο να συζητήσει μαζί σας την ημέρα, τις ανησυχίες του και πράγματα που το κάνουν χαρούμενο.
Χρησιμοποιήστε την τεχνολογία με σύνεση. Θα μπορούσε επίσης να βοήθεια να χρησιμοποιήσετε εφαρμογές γονικής μέριμνας, όπως το FlashGet Kids, για τη διαχείριση των γονικών ευθυνών. FlashGet Kids μπορεί να σας βοηθήσει με:




- Λήψη ειδοποιήσεων και ειδοποιήσεων για σημαντικές δραστηριότητες που αφορούν τα παιδιά.
- Παρακολούθηση των αναπτυξιακών ορόσημων του παιδιού
- Παροχή προτάσεων για δραστηριότητες κατάλληλες για την ηλικία
- Παροχή συστάσεων και εργαλείων στους γονείς.
Με τη βοήθεια αυτών των αξιολόγηση και τη χρήση βοηθητικών εφαρμογών όπως FlashGet Kids, μπορείτε να είστε σίγουροι ότι το παιδί σας δεν παραμελείται και ότι οι ανάγκες του καλύπτονται.
Πώς να ανακάμψει κανείς από την αδιάφορη γονική μέριμνα;
Η διαδικασία ανάρρωσης από την αδιάφορη γονική φροντίδα είναι επίπονη, αλλά είναι πλήρως εφικτή. Ακολουθούν ορισμένα βασικά βήματα:
- Αναγνωρίστε και θρηνήστε. Αναγνωρίστε πώς η ανατροφή σας επηρέασε την προσωπικότητά σας και επιτρέψτε στον εαυτό σας να βιώσει τα συναισθήματα που σχετίζονται με αυτήν.
- Να αναλαμβάνεις ξανά τον ρόλο της γονικής μέριμνας. Άρχισε να καλλιεργείς τις πτυχές μέσα σου που λαχταρούν την αναγνώριση. Να δίνεις πάντα στον εαυτό σου λίγη αναγνώριση και μην ξεχνάς ότι κι εσύ είσαι σημαντικός.
- Χτίστε υγιείς σχέσεις. Δημιουργήστε στενές σχέσεις με ανθρώπους που θα σας κάνουν να νιώθετε επιθυμητοί και αγαπημένοι.
- Σκεφτείτε το ενδεχόμενο ψυχοθεραπείας. Κάποιος μπορεί να απευθυνθεί σε έναν θεραπευτή για να λάβει καθοδήγηση σχετικά με το πώς να αντιμετωπίσει τραύματα του παρελθόντος και να διαχειριστεί τα συναισθήματά του.
- Σπάστε τον κύκλο. Εκπαιδευτείτε πάνω στο θέμα της υγιούς προσκόλλησης και των διαφόρων τύπων γονέων, ώστε να μην επαναλάβετε την ίδια εμπειρία με τα παιδιά σας.
Με συμπόνια για τον εαυτό μας και αποφασιστικότητα, είναι δυνατό να γράψουμε ένα νέο σενάριο και να δημιουργήσουμε μια ζωή με νόημα.
Συχνές ερωτήσεις
Ποια είναι τα προβλήματα των παιδιών λόγω της γονικής αμέλειας;
Η παραμέληση των παιδιών από τους γονείς είναι πιθανό να οδηγήσει σε χαμηλή αυτοεκτίμηση, έλλειψη κατάλληλων δεξιοτήτων κοινωνικής αλληλεπίδρασης, χαμηλή ακαδημαϊκή επίδοση και κακή ρύθμιση των συναισθημάτων, καθώς και σε αυξημένη ανάληψη κινδύνων και κατάχρηση ουσιών.
Τι είναι το σύνδρομο της ψυχρής μητέρας;
Το σύνδρομο της ψυχρής μητέρας είναι η έλλειψη στοργής, η αδιαφορία και η αδυναμία κάλυψης των συναισθηματικών αναγκών του παιδιού από τη μητέρα. Αυτό οδηγεί σε έλλειψη αγάπης από το παιδί, διαταραχή προσκόλλησης και γενική αδυναμία οικοδόμησης σημαντικών σχέσεων στο μέλλον.
Τι είναι το σύνδρομο της ανεπιθύμητης κόρης;
Το σύνδρομο της ανεπιθύμητης κόρης αναφέρεται στα συμπτώματα που βιώνουν οι γυναίκες λόγω της συναισθηματικής έλλειψης από τις μητέρες τους στην παιδική ηλικία. Τα αποτελέσματα μιας τέτοιας ανατροφής περιλαμβάνουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, φόβο εγκατάλειψης και αδυναμία οικοδόμησης υγιών σχέσεων.
Πώς μοιάζει μια συναισθηματικά απούσα μητέρα;
Μια συναισθηματικά παραμελημένη μητέρα μπορεί να καταβάλλει ελάχιστη προσπάθεια να ασχοληθεί με το παιδί της, να παρέχει πολύ λίγη σωματική στοργή και μπορεί να έχει μεγάλη δυσκολία να πει «Σ' αγαπώ» ή «Είμαι περήφανη για σένα».
Τι είναι η τοξική μητρότητα;
Η τοξική μητρότητα αναφέρεται σε μια κατάσταση στην οποία μια μητέρα παρουσιάζει δυσμενείς στάσεις και συμπεριφορές απέναντι στο παιδί. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει σκληρή και παρεμβατική λεκτική επικοινωνία, αυτοαπορρόφηση και μητρική κυριαρχία πάνω στο παιδί.

