Küçük çocuklar izlerken oyun oynamakla ilgili kurallarınız nelerdir?

Sonunda kendinize otuz dakika ayırıyorsunuz, kumanda elinizde, güzel bir açık dünya oyununa dalmaya hazırsınız. Sonra küçük bir el koltuk minderini çekiştiriyor ve birdenbire çok dikkatli iki yaşında bir yardımcı pilotunuz oluyor.

Bu gerçekten yaygın bir durum ve önemli soruları gündeme getiriyor. Babanın oyun oynamasını izlemek ekran süresi sayılır mı? Çizgi film izlemekle aynı mı? Kumandayı bırakmalı mıyız, yoksa ara sıra oyuna göz atmak sorun değil mi?

Basitçe söylemek gerekirse: İki yaşından büyük çocuklar için ara sıra gözetim altında maç izlemek sorun değil, ancak önemli olan tek bir seans değil, koyduğunuz sınırlardır.

Buradaki asıl mesele suçluluk duygusu yaratmak veya oyun seanslarını yasaklamak değil. Aksine, bilinçli olmayı öğrenmek; ne zaman oynanacağını, ne zaman çok uzun sürdüğünü, sinir krizi geçirmeden seansı nasıl sonlandırılacağını bilmek.

Küçük çocukların ebeveynlerinin video oyunları oynamasını izlemesi sakıncalı mı?

Her ekran süresi aynı şekilde işlemez. Burada önemli bir fark var: birlikte izleme ve pasif izleme arasında büyük bir fark var. Birlikte izleme sayesinde neler olup bittiğini anlayabiliroyla soruları yanıtlayabilir ve aynı odada olduğunuzda çok yoğunlaşırsa ara verebilirsiniz. Bu noktada etkileşim düzeyi büyük bir fark yaratır.

Ebeveynlerin oyun oynamasını izlemek, çizgi film izlemekten oldukça farklıdır. Çocuk programları, tempo, tekrar ve yaşa uygun görsellerle tasarlanmıştır. Video oyunları ise öyle değildir. Birçok açıdan çocuk kanallarındaki her şeyden daha dinamik, daha gürültülü, daha hızlı ve inanılmaz derecede tahmin edilemezdirler. Bazı oyunlar sakin ve yavaş bir tempoya sahipken, bazıları çılgın ve yoğundur. Bu, küçük bir çocuğun gelişmekte olan sinir sistemi ve dikkat süresi için bir gerçektir.

İyi haber şu ki, bir ebeveynin bir şeyle etkileşimini izlemek – tepki vermesini, karar vermesini, anlatmasını izlemek – tek başına ekrana bakmaktan daha ilgi çekici ve daha az pasif bir deneyimdir. Bu yine de ekran süresidir, ancak bağlamı vardır.
Ara sıra denetimli izleme, genellikle denetimsiz ekran kullanımından daha az endişe vericidir – ancak yine de sınırlandırılması gerekir.

En büyük endişeler neler?

Bu aslında tek bir cumartesi akşamı oyun seansı değil. Yıllar içinde yavaş yavaş gelişen kalıplarla ilgili.

• Ekran başında geçirilen sürenin artması: Akşam yemeğinin soğumasını beklerken birkaç dakika ekrana bakmak, daha uzun ve daha sık ekran kullanımına dönüşür. Bu durum kademeli, yavaş ve zamanla gerçekleşir, bu nedenle alışkanlık yerleşene kadar fark edilmesi zor olabilir.
• Küçük çocuklar ekranlardan uzak kalmakta zorlanırlar ve bu da oyun sonrası öfke nöbetlerine yol açabilir. Yüksek uyaranlı ortamdan düşük uyaranlı ortama geçiş yapamazlar. Oyun ne kadar ilgi çekici ve karmaşık olursa, küçük çocukların ekrandan uzaklaşması o kadar zorlaşır.
• Aşırı uyarılma: Bazen görseller çok yoğun olur, beklenmedik ses efektleri ortaya çıkar ve aksiyon çok ani gelişir; bu da küçük çocuklarda aşırı uyarılmaya ve kontrolsüz duygulara yol açar ki bu da ne yazık ki öğleden sonraya girerken isteyeceğiniz en son şeydir.
• Sürekli istekler – İzledikten sonra tekrar soracaklar. Ve tekrar. Ve eğer cevap bazen evet bazen hayır ise ve bunun arkasında net bir kural yoksa, istekler giderek artacaktır.
• Önemli olan şeyler için rekabet: Bu yaşta uyku, aktif açık hava oyunları ve hayal gücüne dayalı oyunlar çok önemlidir ve feda edilmemelidir. Eğer oyun oynamak bunlardan herhangi birini azaltıyorsa, asıl sorun budur.

Uzmanların tavsiyeleri

Başlıca sağlık kuruluşları, dikkat edilmesi gereken iyi kılavuzlar sunmaktadır:

• Amerikan Pediatri Akademisi (AAP), 2-5 yaş arası çocuklar için günde en fazla bir saat ekran süresi önermekte ve birlikte izleme ile yüksek kaliteli içeriğe öncelik vermektedir.
• Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ), hareketsiz ekran başında geçirilen zamanın asla aktif oyun, uyku veya sosyal etkileşimin yerini almaması gerektiği konusunda net bir duruş sergiliyor.
• Common Sense Media, bu yaş grubunda ebeveynle birlikte izlemenin -özellikle de sohbet eşliğinde- tek başına ekran kullanımına kıyasla önemli ölçüde daha iyi olduğunu sürekli olarak belirtiyor.

Babalar, küçük çocuklarıyla oyun oynarken hangi kurallara uymalıdır?

Küçük çocuklar, yetişkinlerin teknolojiyi nasıl kullandıkları ve oyunlara nasıl tepki verdikleri de dahil olmak üzere gördükleri her şeyi özümserler. Babalar, birkaç basit kuralı izleyerek, çocuklarının gelişimini ve aile bağlarını destekleyen sağlıklı, güvenli ve olumlu bir ortam yaratırken oyun oynamanın keyfini çıkarabilirler.

Oyun seanslarını kısa tutun

Daha küçük çocuklar (3 yaş altı) en fazla on ila on beş dakika oturabilmelidir. Daha fazla zorluğa girmeden kısa süreleri sorunsuz bir şekilde atlatabilirseniz, bu süreleri sonlandırmak daha kolay olacaktır. Çocuğunuzun geri sayımı görebileceği görünür bir zamanlayıcı ayarlamak da, geçişe hazırlıklı olmalarına ve hazırlıksız yakalanmamalarına yardım olur.

Doğru zamanı seçin

Bu aktiviteleri yemek saatlerine, uyumadan önceki saate ve çocuğunuzun zaten yorgun veya aşırı uyarılmış olduğu herhangi bir zamana denk getirmemeye çalışın. Öğleden sonra ortası en iyisidir, çünkü herkes gün içinde daha sabırlıdır ve günün en az rahatsız edici zamanıdır. Bir seans iyi veya kötü yönde ilerleyebilir ve bu da zamanlamaya bağlıdır.

Yoğun veya yetişkinlere yönelik oyunlardan kaçının

İyi yapılmış, yüksek oyla bir oyunda, özellikle boss dövüşleri, karanlık veya yüksek sesli silah sesleri gibi bazı bölümler küçük çocuklarınız için uygun olmayabilir. Genellikle, telaşlı aksiyonların veya ani korkutucu unsurların olmadığı keşif bölümleri iyidir. Emin değilseniz, ara verin ve çocuğunuzu başka bir aktiviteyle meşgul edin.

Net beklentiler belirleyin

Başlamadan önce şöyle bir şey uydurun: "Şimdi babanın oyun zamanı, zamanlayıcı çaldığında birlikte oynayacağız." Çocuklar neyin geleceğini anlamaya başladığında ve siz de buna sadık kaldığınızda, öfke nöbetlerini azaltmada büyük bir fark yaratır.

Bir geçiş planınız olsun

Oyun zamanının bitmesine ve bir boşluk oluşmasına izin vermeyin. Ekrandan uzaklaşın ve doğrudan kitaplara, açık hava etkinliğine, atıştırmalıklara veya oyuncaklara yönelin; ekrandan daha ilgi çekici herhangi bir şey olabilir. Geçiş, pasif olmaktan ziyade daha aktif olmalı ve tercihen çocuğunuzun yapmak istediği bir şey olmalıdır.

Ne kadarı fazla?

2-3 yaş: Çok kısa seanslar, her zaman gözetim altında ve her gün değil! Bu yaşta, en ufak bir uyarıcı içeriğe maruz kalmak bile ruh halini ve uykuyu etkileyebilir.

3-4 yaş: Biraz daha esneklik gösterilebilir ancak her zaman ebeveyn gözetimi altında olmalıdır. Bu yaştaki bir çocuk, oyun oynamanın ne zaman uygun olup ne zaman uygun olmadığını daha iyi anlayabilir.

Her şey çok fazla gelmeye başladığında:

• Günlük izleme istekleri.
• Oyun bittiğinde yaşanan sinir krizleri.
• Uyku bozukluğu.
• Oyuncaklara veya açık havada oynamaya olan ilginin azalması.

Sağlıklı sınırlar nasıl belirlenir?

Öngörülebilir kurallar oluşturun ve bunlara bağlı kalın. İzlemeye ne zaman izin verileceğine önceden karar verin, seansları kısa tutun ve tutarlı bir bitiş rutini kullanın; mutfak zamanlayıcısı şaşırtıcı derecede iyi işe yarar çünkü sınırı keyfi değil, dışsal ve tarafsız hissettirir.

Bu denklemin diğer yarısı ise ekran dışı aktiviteleri gerçekten çekici hale getirmektir. Kitaplar, açık havada vakit geçirme, yapı blokları ve hayal gücüne dayalı oyunlar sadece ekran alternatifleri değil, aynı zamanda küçük çocukların beyinlerinin şu anda en çok ihtiyaç duyduğu şeylerdir. Bu aktiviteler mevcut ve heyecan verici olduğunda, oyun zamanının sonu bir kayıp değil, bir başlangıç ​​gibi hissettirir.

Ebeveyn kontrolleri yardım olabilir mi?

Ebeveyn kontrolleri, bir çocuğun sizi gerçek zamanlı olarak oyun oynarken izlemesini yönetmek için tasarlanmamıştır; bu bir insan sorunu, teknoloji sorunu değil. Ancak yardım daha geniş aile içi ekran alışkanlıklarını yönetmeye

gibi araçlar, FlashGet Kids yardım ebeveynlerin ekran süresi programları belirlemelerine, ortak kullanılan cihazlarda oyun uygulamalarına erişimi sınırlamalarına, yaşauygun olmayan içerikleri. Bunları, tutarlı aile kurallarının ve gerçek ebeveyn-çocuk etkileşiminin yerini tutacak bir şey olarak değil, yararlı bir destek katmanı olarak düşünün.

Küçük çocuklar için hangi oyun türleri daha uygundur?

Tüm oyunlar aynı değildir. Çocuğunuz yanınızdayken ekranda ne oynayacağı, onların ne kadar uyarılacağı ve oyundan çıkmanın ne kadar zor olacağı konusunda gerçek bir fark yaratır.

Ebeveynler için basit bir yaklaşım

1. Kısa bir seans yapın — 10 dakika veya daha az.
birlikte izleyin ve gözlemleyinoyla Olan biteni
3. Çocuğunuz huzursuzlanmaya başladığında durun.
4. Hızlı bir şekilde çevrimdışı bir etkinliğe geçin.

SSS