Σε ποια ηλικία πρέπει να ξεκινήσουν τα παιδιά να παίζουν παιχνίδια; Είναι τα βιντεοπαιχνίδια επιβλαβή;

Στις μέρες μας, πολλοί γονείς αναρωτιούνται «Σε ποια ηλικία πρέπει τα παιδιά να ξεκινήσουν τα παιχνίδια;» Η γρήγορη απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι ότι δεν υπάρχει καθολική ηλικία. Η πλειοψηφία των παιδιών μπορεί να δοκιμάσει απλά «βιντεοπαιχνίδια για παιδιά» ξεκινώντας από την ηλικία των 2-4 ετών. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, οι συνεδρίες παιχνιδιού θα πρέπει να είναι σύντομες και υπό την επίβλεψη ενηλίκων. Οι βλαβερές συνέπειες των παιχνιδιών είναι θέμα περιεχομένου, χρόνου και επίβλεψης. Επομένως, η εστίαση δεν πρέπει να είναι μόνο στην ηλικία.

Βασικά συμπεράσματα:

• Η αναπτυξιακή ετοιμότητα έχει μεγαλύτερη σημασία από μια συγκεκριμένη ηλικία.
• Τα παιχνίδια μπορούν να είναι βοήθεια όταν χρησιμοποιούνται με μέτρο, ειδικά για βοήθεια ανάπτυξη δεξιοτήτων επίλυσης προβλημάτων, αυτοπεποίθησης, δημιουργικότητας και οικογενειακών δεσμών.
• Είναι ανησυχητικό όταν τα παιχνίδια γίνονται πιο σημαντικά από τον ύπνο, τη δραστηριότητα ή τον οικογενειακό χρόνο, και όχι όταν ο περιστασιακός ενθουσιασμός τα κατακλύζει.
• Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (AAP) συνιστά τα παιδιά ηλικίας 2 έως 5 ετών να μην περνούν περισσότερο από 1 ώρα μπροστά σε οθόνες την ημέρα.
• Μπορείτε βοήθεια τα παιδιά να αποφύγουν τους περισσότερους κινδύνους όταν παίζουν παιχνίδια κατάλληλα για την ηλικία τους και έχουν σαφείς στόχους με ελάχιστη βία.
• Το να παίζουμε μαζί αντί να παρακολουθούμε από την άκρη του γηπέδου δίνει την καλύτερη ιδέα για το πώς είναι ένα παιχνίδι.

Αυτός ο οδηγός απευθύνεται σε γονείς/κηδεμόνες που σκέφτονται πότε και πώς να εισαγάγουν τα παιδιά στα παιχνίδια. Βασίζεται σε συμβουλές από παιδιατρικούς οργανισμούς και οργανισμούς ανάπτυξης παιδιών, όπως η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής, η Common Sense Media, η UNICEF και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

Ποια ηλικία είναι κατάλληλη για να ξεκινήσουν τα παιδιά να παίζουν παιχνίδια;

Δεν υπάρχει ακριβής ηλικία για να ξεκινήσει κανείς να παίζει παιχνίδια. Η ανάπτυξη είναι ο βασικός παράγοντας, όχι η ηλικία. Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής αναφέρει ότι ο χρόνος μπροστά σε οθόνες δεν συνιστάται για παιδιά κάτω των 18 μηνών. Συνιστά τα παιδιά κάτω των 5 ετών να μην παρακολουθούν περισσότερο από μία ώρα ποιοτικής τηλεόρασης την ημέρα. Για τα παιχνίδια, αυτό συνήθως μεταφράζεται σε σύντομα, εποπτευόμενα παιχνίδια και όχι σε δωρεάν παιχνίδια. Αυτοί οι αριθμοί αποτελούν κατευθυντήρια γραμμή, όχι κανόνα. Οι γονείς μπορούν να προσαρμόσουν αυτούς τους αριθμούς ώστε να ταιριάζουν με τις ανάγκες της οικογένειάς τους.

Υπάρχουν ορισμένα σημάδια που μπορεί να υποδηλώνουν ότι ένα μικρό παιδί είναι έτοιμο:

• Ακολουθώντας απλές οδηγίες από τον γονέα/κηδεμόνα.
• Διακοπή μιας δραστηριότητας με βοήθεια όταν σας ζητηθεί.
• Γνώση βασικών κανόνων, π.χ. εναλλαγή μαθημάτων.
• Περνώντας υπέροχα κάνοντας άλλες δραστηριότητες εκτός από ένα παιχνίδι.
• Καμία επίμονη δυσφορία όταν τελειώσει το παιχνίδι.
• Επίδειξη ενδιαφέροντος για ό,τι εμφανίζεται στην οθόνη, αντί να πατάτε απλώς κουμπιά.

Οι συνεδρίες παιχνιδιού μπορεί να φαίνονται αρκετά διαφορετικές για ένα τετράχρονο παιδί που παίζει παιχνίδια και έναν μεγαλύτερο έφηβο. Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας συνήθως χρειάζονται γονική βοήθεια με τους ελέγχους και για να τους γνωστοποιήσουν τι συμβαίνει στην οθόνη και να ολοκληρώσουν τη συνεδρία με ευχάριστο τρόπο. Τα μεγαλύτερα παιδιά είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν την απογοήτευση και να ακολουθήσουν πιο περίπλοκες οδηγίες.

Μπορεί το παιχνίδι να είναι ωφέλιμο για τα παιδιά;

Τα βιντεοπαιχνίδια έχουν κακή φήμη ότι δημιουργούν προβλήματα, ενώ στην πραγματικότητα έχουν μια θετική πλευρά που μπορεί να βοήθεια στην υγιή ανάπτυξη, σύμφωνα με έρευνα. Μια πρόσφατη μελέτη του 2024 από την UNICEF Innocenti, σε συνεργασία με τον Όμιλο LEGO και μερικά πανεπιστήμια, εξέτασε αυτό το ερώτημα σε βάθος. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα ψηφιακά παιχνίδια μπορούν να προσφέρουν στα παιδιά μια αίσθηση ελέγχου, επιλογής, κυριαρχίας και μια αίσθηση σύνδεσης με τους άλλους, εάν είναι καλά σχεδιασμένα.

Επίλυση προβλημάτων και συντονισμός

Τα απλά παιχνίδια προσφέρουν οδηγίες, πλοήγηση στο χώρο και λύνουν απλά προβλήματα, κάτι που καλλιεργεί την πρώιμη λογική σκέψη. Ο συντονισμός χεριού-ματιού και ο έλεγχος της λεπτής κινητικότητας είναι δεξιότητες που απαιτούνται σε πολλά παιχνίδια και θα μεταφερθούν στη γραφή και στα αθλήματα. Εάν ένα παιδί εξασκείται στο άλμα σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή ή στοχεύει σε έναν στόχο, έμμεσα εκπαιδεύει τον συντονισμό που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει για να δέσει το παπούτσι ή να πιάσει την μπάλα.

Αυτοπεποίθηση και επιτυχία

Όταν τα παιδιά ξεπερνούν ένα επίπεδο, όσο μικρό κι αν είναι, είναι μια πραγματική αίσθηση επιτυχίας. Η μαμά και ο μπαμπάς μπορούν να το εκμεταλλευτούν αυτό για να τους προσφέρουν ενθάρρυνση για την προσπάθεια και την επιμονή τους, όχι μόνο για τη νίκη. Αυτού του είδους ο έπαινος είναι ωφέλιμος σε περιόδους που δεν υπάρχει παιχνίδι. Τα παιδιά που δυσκολεύονται να ξεπεράσουν ένα επίπεδο και στη συνέχεια το ξεπερνούν ούτως ή άλλως τείνουν να εφαρμόζουν το ίδιο επίπεδο ανοχής στην εργασία τους στο σχολείο ή στον αθλητισμό.

Δεσμός γονέα-παιδιού

Το παιχνίδι μαζί μετατρέπει την εμπειρία σε μια κοινή εμπειρία και όχι σε χρόνο μπροστά σε οθόνη. Το παιχνίδι γίνεται διαφορετικό όταν ένας γονέας καθοδηγεί το παιδί όταν αυτό κολλάει. Αυτός ο τύπος συνεδρίας προάγει την εμπιστοσύνη και την επικοινωνία, ειδικά αν επιτρέπεται στο παιδί να ηγηθεί. Μόλις 10 λεπτά κοινού παιχνιδιού μπορούν να οδηγήσουν σε συζήτηση που μπορεί να μην συμβεί σε κανένα άλλο μέρος μιας γεμάτης ημέρας.

Δημιουργικότητα και εξερεύνηση

Υπάρχουν ορισμένα παιχνίδια που έχουν σχεδιαστεί για να κατασκευάζονται, να αξιολόγηση ή να πειραματίζονται με ανοιχτό τρόπο. Οι τίτλοι που επιτρέπουν στα παιδιά να δημιουργούν τα δικά τους επίπεδα ή χαρακτήρες παρέχουν χώρο για να εξερευνήσουν και όχι απλώς να καταναλώσουν. Πρόκειται για ένα είδος ελεύθερου παιχνιδιού που είναι παρόμοιο με το φανταστικό παιχνίδι, όπως το παιχνίδι που έπαιζαν τα παιδιά με τουβλάκια ή κούκλες στο παρελθόν, αλλά αυτή τη φορά ψηφιοποιημένο.

Πότε τα παιχνίδια μπορούν να γίνουν πρόβλημα;

Η ανησυχία για τα βιντεοπαιχνίδια δεν αφορά απλώς το ότι τα βιντεοπαιχνίδια είναι κακά. Τα προβλήματα γίνονται πιο πραγματικά όταν τα βιντεοπαιχνίδια αποτελούν μια συνεχή διαταραχή της ζωής. Αυτό σημαίνει ύπνο, σωματική δραστηριότητα, οικογενειακή ζωή, προσχολική ή σχολική ζωή, γεύματα και άλλες μορφές παιχνιδιού. Όταν ένα παιδί αρνείται το δείπνο ή δεν κοιμάται καλά επειδή συνεχίζει να παίζει, εμφανίζει ένα προειδοποιητικό σημάδι. Ακόμα κι αν οι συνολικές ώρες που αφιερώνει παίζοντας παιχνίδια δεν φαίνονται τόσο πολλές.

Αξίζει επίσης να παρακολουθήσουμε την υπερβολική εξάρτηση από τα παιχνίδια ως μοναδική πηγή ψυχαγωγίας. Αν ένα παιδί δεν μπορεί να απολαύσει βιβλία, παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους ή παιχνίδια με φαντασία χωρίς οθόνη, αυτό είναι ένα πρόβλημα. Αυτή η στένωση των ενδιαφερόντων έχει μεγαλύτερη σημασία από τον αριθμό των ωρών στο ρολόι. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας πρόσθεσε τη διαταραχή των παιχνιδιών στη Διεθνή Ταξινόμηση Νοσημάτων. Ορίζεται από τον μειωμένο έλεγχο των παιχνιδιών, την προτεραιότητα των παιχνιδιών έναντι άλλων ενδιαφερόντων της ζωής και τη συνέχιση του παιχνιδιού παρά τις αρνητικές συνέπειες. Παρόλα αυτά, οι παγκόσμιες εκτιμήσεις δείχνουν ότι μόνο περίπου το 3 έως 6% των ανθρώπων πληρούν τα κριτήρια για τη διάγνωση μιας διαταραχής παιχνιδιών.

Σημείωση: Αποφύγετε να χαρακτηρίζετε αυτόματα τον φυσιολογικό ενθουσιασμό ή μια μικρή γκρίνια ως εθισμό, καθώς οι έντονες αντιδράσεις στη διακοπή μιας διασκεδαστικής δραστηριότητας είναι συχνές σχεδόν σε οποιαδήποτε ηλικία.

Πόσο παιχνίδι είναι κατάλληλο για παιδιά;

Δεν υπάρχει ένας μόνο αριθμός για κάθε οικογένεια. Το να αντιμετωπίζουμε έναν αριθμό ως μαγικό όριο χάνει την ευρύτερη εικόνα. Το ρολόι δεν είναι το μόνο πράγμα που έχει σημασία, αλλά και η ποιότητα, το πλαίσιο και η ισορροπία. Ένα παιχνίδι 30 λεπτών ενός γονέα με το παιδί του είναι εντελώς διαφορετικό. Δεν είναι το ίδιο να αφήνεις ένα παιδί μόνο του με ένα τάμπλετ για δύο ώρες.

Αυτοί οι αριθμοί προορίζονται ως κατευθυντήριες γραμμές και όχι ως βιβλίο κανόνων. Ένα παιδί που παίζει ήρεμα για μικρό χρονικό διάστημα είναι αρκετά διαφορετικό από ένα συντετριμμένο παιδί που παίζει για ώρες χωρίς επίβλεψη.

• Μικρότερες, πιο καθορισμένες περίοδοι παιχνιδιού, αντί για παιχνίδι ανοιχτού τύπου.
• Συχνές υπενθυμίσεις για επαναφορά της προσοχής και της στάσης του σώματος.
• Αποφύγετε οποιοδήποτε παιχνίδι ακριβώς πριν τον ύπνο που επηρεάζει τον ύπνο.
• Προσφέροντας πολλές ευκαιρίες για σωματικό και ευφάνταστο παιχνίδι εκτός οθόνης.
• Ελέγχετε κατά καιρούς την κατάσταση του παιδιού κατά τη διάρκεια μεγαλύτερων συνεδριών.

Επιλέγοντας παιχνίδια για παιδιά

Δεν είναι όλα τα «δημοφιλή» παιχνίδια κατάλληλα για όλες τις ηλικίες. Η Common Sense Media, ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που αξιολόγηση και αξιολογεί την οικογενειακή ψυχαγωγία, συμβουλεύει να ξεκινήσετε με την αξιολόγηση ενός παιχνιδιού από τον Πίνακα Αξιολόγησης Λογισμικού Ψυχαγωγίας. Εκεί μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για να δείτε τους λόγους πίσω από αυτήν την αξιολόγηση, καθώς η ίδια «αξιολόγηση ESRB» μπορεί να περιλαμβάνει πολύ διαφορετικό υλικό.

• Εύκολοι έλεγχοι σύμφωνα με τις κινητικές δεξιότητες ενός παιδιού.
• Περιεχόμενο κατάλληλο για την ηλικία τους, με ελάχιστη βία.
• Θέστε σαφείς στόχους, ώστε το παιδί να γνωρίζει τον στόχο.
• Δεν περιλαμβάνεται διαφήμιση ή προώθηση.
• Καμία ώθηση για αγορά προϊόντων ή άλλες επιθετικές τακτικές δημιουργίας εσόδων.
• Παιχνίδια που μπορούν να παιχτούν όλοι μαζί ως οικογένεια.
• Δεν υπάρχει επιλογή κοινότητας ή online συνομιλίας (ή μπορεί να απενεργοποιηθεί).

Εξετάστε διαφορετικούς τύπους:

• Παιχνίδια πλατφόρμας ή περιπέτειας με εξερεύνηση.
• Λογική σκέψη και παιχνίδια παζλ.
• Δημιουργικά ή κατασκευαστικά παιχνίδια για παιχνίδι ανοιχτού τύπου.
• Παιχνίδια για την εξάσκηση δεξιοτήτων και ικανοτήτων ομαδικής εργασίας.
• Παιχνίδια για την ανάπτυξη δεξιοτήτων πρώιμης μάθησης.
• Αθλητικά ή αγωνιστικά παιχνίδια για παιδιά που απολαμβάνουν τον ανταγωνισμό.

Πώς μπορούν οι γονείς να εισαγάγουν τα παιχνίδια υπεύθυνα στα παιδιά;

ξεκίνημα κάνει το υπόλοιπο ταξίδι πολύ πιο εύκολο.

• Παίξτε μαζί, μην παραδίδετε απλώς το χειριστήριο.
• Βοήθεια στα παιδιά να αντιδρούν στην απώλεια και την απογοήτευση με μη συναισθηματικό τρόπο.
• Θέστε προσδοκίες πριν ξεκινήσετε: πείτε στο παιδί σας ότι θα παίξετε για λίγο και μετά σταματήστε.
• Ενημέρωση πριν από το τέλος μιας συνεδρίας, για παράδειγμα, δώστε προειδοποίηση δύο λεπτών πριν από το τέλος μιας συνεδρίας.
• Συνεχίστε να κάνετε τα παιχνίδια ένα μέρος της ρουτίνας του παιδιού και όχι την προεπιλεγμένη δραστηριότητα κάθε φορά που βαριέται.
• Συζητήστε για το παιχνίδι μετά και ελέγξτε τι συνέβη.

Πώς FlashGet Kids μπορεί βοήθεια τους γονείς στα παιχνίδια;

Η μετατροπή αυτών των οδηγιών σε καθημερινές συνήθειες είναι ευκολότερη με τα κατάλληλα εργαλεία. FlashGet Kids είναι μια «εφαρμογή γονικού ελέγχου» που επιτρέπει στους γονείς να περιορίζουν τον χρόνο που περνούν τα παιδιά τους μπροστά στην οθόνη, εκτός από εφαρμογές για το σπίτι ή πλατφόρμες βίντεο, σε συγκεκριμένα παιχνίδια. Οι γονείς μπορούν επίσης να μπλοκάρουν περιεχόμενο και να ειδοποιούνται για οποιοδήποτε ακατάλληλο περιεχόμενο. Επιπλέον, μπορούν να ελέγχουν τον χρόνο που αφιερώνει το παιδί τους στο παιχνίδι καθημερινά. Αυτή η διαφάνεια βοήθειατους γονείς να εφαρμόζουν κατάλληλους περιορισμούς στις συσκευές και τη συμπεριφορά των παιδιών τους - χωρίς να είναι επιβάρυνση για αυτούς. Αυτό μετατρέπει τις οδηγίες σε αυτό το άρθρο σε κάτι που ένας γονέας μπορεί πραγματικά να παρακολουθεί καθημερινά, αντί για κανόνες που είναι εύκολο να ξεχάσουν όταν η ζωή γίνεται πολυάσχολη.

Σύναψη:

Κάθε οικογένεια θα καταλήξει σε μια ελαφρώς διαφορετική απάντηση για το πότε και πόσο πρέπει να παίζει ένα παιδί. Η παρακολούθηση του πώς αντιδρά ένα συγκεκριμένο παιδί και η προσαρμογή των κανόνων καθώς μεγαλώνει έχει μεγαλύτερη σημασία από το να κυνηγάτε έναν τέλειο αριθμό. Θα λέει πάντα περισσότερα από οποιαδήποτε οδηγία αν παραμένετε αφοσιωμένοι σε αυτό που παίζει το παιδί σας. Κάντε μικρές συνεδρίες, παίξτε μαζί, αν είναι δυνατόν, και προσαρμοστείτε καθώς το παιδί σας αναπτύσσεται. Τα παιχνίδια θα αλλάζουν συνεχώς, όπως και το παιδί σας, οπότε αντιμετωπίστε αυτές τις οδηγίες ως σημείο εκκίνησης που μπορείτε να επανεξετάσετε όποτε χρειάζεται.

Συχνές ερωτήσεις