11 yaşındaki çocuğunuzun okul çantasını bırakıp, atıştırmalık alıp saatlerce oyun dünyasına daldığını görüyorsunuz. Yine hafta sonu ve herkesin kulaklığı takılı, ev işleri bitmemiş ve aile zamanı "sadece bir seviye daha" diyerek geçiştiriliyor. Evde güvende oldukları için mutlu hissediyorsunuz, ancak tek istediklerinin bu olmasından korkuyorsunuz. Onları kitaplara, spora veya diğer çevrimdışı hobilere yönlendirmeye çalışmalı mısınız yoksa bu sadece daha fazla çatışmaya mı yol açacak diye kendinize soruyorsunuz
Çocuğunuzun telefonunda yerleşik ebeveyn kontrolleri ve bazı temel web sitesi engelleme yazılımları, işleri daha güvenli ve dengeli tutmaya yardım olabilir ve ekran süresini denetlerken onun rahatsız edici veya yaşa uygun olmayan içeriklerle karşılaşma riskini azaltabilir.
Önemli noktalar:
- Video oyunları otomatik olarak zararlı değildir, ancak ergenlik öncesi dönemdeki çocukların yine de sınırlara, uykuya ve çevrimdışı aktivitelere ihtiyaçları vardır.
- Oyunlarda net kurallar ve zaman sınırları belirlemek, sürekli kavgaları ve "sadece bir seviye daha" tartışmalarını azaltmaya yardım .
- Ebeveyn denetimi ve web sitesi engelleyicileri kullanmak bir güvenlik ağı oluşturur, böylece her tıklamayı izlemek zorunda kalmazsınız.
- Ergenlik çağındaki çocuğunuzla ne oynadıkları ve neden sevdikleri hakkında konuşmak, güven oluşturur ve diğer ilgi alanlarına kapı açar.
Bu kılavuz kimler içindir:
Boş zamanlarının çoğunu video oyunları oynayarak geçiren ve denge ile çevrimiçi güvenlik konusunda endişelenen ergenlik öncesi çocukların ebeveynleri.
Çocuğumun sadece video oyunlarıyla ilgilenmesi normal mi?
10-12 yaş arası çocuklar genellikle en sevdikleri aktivite olarak "video oyunlarını" tercih ediyorlar. Common Sense Media araştırması, çoğu çocuğun düzenli olarak oyun oynadığını ve erkek çocukların günde birkaç saat oyun oynadığını ortaya koyuyor. Bu mutlaka bir sorun anlamına gelmiyor. Genellikle, en azından şu anda, diğer aktivitelerle karşılanmayan ihtiyaçların olduğunu gösteriyor
Oyunların diğer aktivitelere göre neden daha tatmin edici olabileceği
Oyunlar anında geri bildirim sağlar. Bir çocuk büyük bir oyunda dakikalar içinde ilerleme kaydedebilir veya oyunu kazanabilir, ancak bir piyano resitalinde herhangi bir gelişme sağlamak aylar sürebilir. Oyunlar ayrıca çocukların aynı anda arkadaşlarıyla konuşmalarına ve oynamalarına olanak tanır ki bu da bu yaşta önemlidir.
Güçlü bir tercihin normal olduğu durumlar ve endişe kaynağı olabileceği durumlar
- Normal: Çocuğunuz, isteksizce de olsa, yemek yemek, uyumak, ödev yapmak veya arkadaşlarıyla görüşmek gibi günlük aktivitelerinin çoğunu sürdürüyor.
- Normal: Seansın durdurulması onları rahatsız eder ve devam etmelerine izin verdiğinizde hemen rahatlarlar.
- Endişe: Oyun oynamak düzenli olarak uyku, yemek, hijyen veya okul ödevlerinin yerini alıyor.
- Endişe: Çocuğunuz artık eskiden zevk aldığı şeyler de dahil olmak üzere hiçbir şeye ilgi duymuyor.
Bazı ergenlerin diğer aktivitelere kıyasla video oyunlarını tercih etmesinin nedenleri
Video oyun geliştirici , dikkati nasıl sürdüreceklerini araştırmakla tüm hayatlarını geçiriyorlar. Çocukların ilgisini çekme konusunda gerçek hayattaki aktivitelere karşı başarılı oluyorlar, bu yüzden mantıklı geliyor.
Video oyunlarının 10-12 yaş arası çocuklar için özellikle çekici olmasının nedenleri
- Kontrol: Çocuklar karakterlerini, oyla tarzlarını ve oyun hızlarını kendileri belirler.
- Gelişim: Belirgin seviyeler ve başarılar, notların gösteremediği ilerlemeyi oyla oyla .
- Sosyal bağlantı: Çocuklar okuldan sonra arkadaşlarıyla sesli sohbet edebilir ve birlikte oyun oynayabilirler.
- Düşük risk: Bir maçta başarısız olursanız hiçbir maliyeti olmaz, bir antrenörün önünde başarısız olursanız utanç verici olur.
Oyunlara olan yoğun ilgi her zaman bir şeylerin yanlış olduğu anlamına gelmez
Sosyal, akademik ve duygusal açıdan sağlıklı birçok genç oyuncu var. Sadece ilgi olması bir sorun teşkil etmez. Önemli olan hayatın diğer yönlerinin de sağlam kalmasıdır.
Zorlamanın motivasyonu neden azaltabileceği
Çocuklar kararlarının sorumluluğunu taşımalıdır. Eğer bir ebeveyn çocuğun belirli bir spora katılmasında ısrar ederse, çocuk sırf kendi seçimi olmadığı için direnmeye başlayabilir. Çocuğa baskı yapmak onun merakını azaltacaktır.
Ebeveynler yeni aktivitelere teşvik etmeye devam etmeli mi?
Evet, ancak 'teşvik edici' faaliyetler, onları 'yeni' faaliyetlere yönlendirmekten daha önemlidir. Amaç, beş kulübe üye olmak değil, görünürlük sağlamaktır.
Teşvik etmek ile zorlamak arasındaki fark
- Teşvik edici yöntem: Bir aktivite hakkında sadece bir kez konuşmak ve ardından çocuğunuzun katılıp katılmayacağına kendisinin karar vermesine izin vermek.
- Teşvik edici: Bir kez deneme yapılır – herhangi bir taahhüt gerekmez
- Zorlamak: Onun rızası olmadan sözleşme imzalamak ve tüm sezon boyunca oynamaya zorlamak.
- Zorlama: Oyunu, etkinliği denemeye yönelik bir tehdit veya ödül olarak kullanmak.
"Mükemmel bir hobi" aramak yerine merak duygusunun peşinden gidin
Oyun oynamanın yerini alacak tek bir aktivite bulmak zorunda değilsiniz. Bir arkadaşın hobisiyle ilgili bir soru gibi küçük ilgi belirtilerine dikkat edin ve kendi "çok yönlü çocuk" anlayışınızdan ziyade bu ilgi alanlarının peşinden gidin.
Oyun oynamanın başlıca hobi haline gelmesinin ne zaman uygun olduğu
Çocuğunuz sağlıklıysa, sosyalse, okulda iyi ilerleme kaydediyorsa ve diğer her şeyden çok oyun oynuyorsa, bu sorun değil; bu, boş zamanını geçirmenin normal bir yoludur, sizin bir hatanız değil. Oyun tasarımı, e-spor ve yayıncılık alanlarında yeni fırsatlar mevcut
Ergenlik öncesi bir çocuğun oyun oynama alışkanlığıyla daha sağlıklı bir denge kurmasına nasıl yardım ?
Aktivite saatleri söz konusu olduğunda denge mutlaka 50/50 olmak zorunda değil. Oyun oynamanın dinlenmeyi, aktiviteyi, aile zamanını veya okul ödevlerini aksatmaması gerekiyor.
Makul ekran süresi sınırları belirleyin
Amerikan Pediatri Akademisi'nin kaliteye, bağlama ve sohbete odaklanmayı ve herkesin birlikte oluşturduğu bir aile 'medya planı' yaratmayı önermesi nedeniyle, çocukların ekran başında geçirmesi gereken süre konusunda artık katı bir sınır bulunmamaktadır. Uygulamada:
- Ekranlardan uzak duracağınız bir uyanma ve yatma saati aralığı belirleyin.
- Maç saatinden önce ödevleri ve ev işlerini planlayın.
- Oyun konsollarını ve diğer elektronik cihazları geceleyin yatak odasından uzak tutun.
Ona baskı yapmadan alternatifleri keşfetmesine Yardım
- Evde çocuklarınız için resim malzemeleri, bir basketbol topu veya yapım seti bulundurun.
- Bir arkadaşınızla düzenli aralıklarla oyun dışı bir aktivite planlayın.
- Rastgele görünse bile, etkinliği kendisinin seçmesine izin verin.
- Oyun oynamaya doğrudan rakip olmayan bir aile aktivitesi yapın, örneğin doğa yürüyüşü
Ekran dışı aktivitelere başlamayı kolaylaştırın
Başka bir şey yapmaya karşı direnci en aza indirin. Garajınızdaki kutuların altında duran bir bisiklet, oturma odanızdaki oyun konsolunun yerini asla tutamaz. Bu nedenle, bu tür seçenekleri çocuklar için olabildiğince sorunsuz hale getirin.
Oyun bağımlılığının sorun haline gelebileceğine dair işaretler
“Journal of Behavioral Addictions” dergisinde “ICD-11’de oyun bağımlılığı kriterlerinin dahil edilmesi” başlıklı 2017 tarihli bir çalışmada, “ICD-11’de oyun bağımlılığı, bir kişinin şu davranışları sergilediği bir örüntü olarak tanımlanır:
- Ne zaman ve ne kadar oyun oynayacaklarını kontrol etmekte zorlanıyorlar.
- Oyun oynamayı diğer aktivitelerin ve sorumlulukların önüne koymaya başlıyor.
- Hayatlarında açıkça sorunlara yol açmasına rağmen oyun oynamaya devam ediyorlar.
Bu sorunların bir rahatsızlık olarak kabul edilebilmesi için, kişisel, ailevi, sosyal, okul veya iş hayatlarına zarar verecek kadar ciddi olmaları ve bu durumun genellikle en az 12 ay boyunca devam etmesi gerekir.
Oyunlar günlük hayatın önemli bölümlerinin yerini alıyor
- Oynamaya devam etmek için yemek yemeyi, uyumayı veya temizlik yapmayı reddetmek.
- Notlardaki düşüş doğrudan oyun oynamakla ve okul derslerine odaklanmamakla ilişkilidir.
- Birlikte vakit geçirmeyi sevdikleri arkadaş ve ailelerinden uzak duruyorlar.
Durması istendiğinde verilen duygusal tepkiler
Bir oyunun biraz hayal kırıklığıyla sonuçlanması sorun değil. Çocuğunuz çok fazla bağırıyorsa, oyun süresi hakkında yalan söylemeye çalışıyorsa veya geceleri gizlice cihaz kullanıyorsa, bu öz denetimde daha büyük bir zorluğun göstergesidir.
Bir çocuğun genel refahı, yalnız geçirdiği saatlerden daha önemlidir
İki çocuk saatlerce oyun oynayabilir ve tamamen farklı zihinsel durumlarda olabilirler. Bu, uyku, ruh hali, arkadaşlıklar ve okul performansı hakkında bilgi veren bir ekran süresi uygulamasından çok daha fazlası
Anne babalar kendilerini "kötü anne" gibi hissetmeden nasıl tepki verebilirler?
Çocuğunuzun ekrana yapışmış gibi görünmesi durumunda onu durdurduğunuzda suçluluk duygusu yaygın bir tepkidir, ancak bu nadiren daha net kararlar almanıza yol açar. Daha sakin bir başlangıç noktası, kendinizden şüphe duymak yerine özgüvenle yanıt vermenize yardım . Çocuğunuzun ilgi alanları, ebeveynliğinizin bir yansıması değildir
Oyun oynamayı seven bir çocuk, ebeveynlikte bir başarısızlığın kanıtı değildir. İlgi alanları, sizin tek bir tercihinizle değil, mizaç ve arkadaş gruplarıyla şekillenir.
Düzeltmeden önce bağlantıya odaklanın
En sevdiği oyunun ne olduğunu sorduktan sonra yeni bir kural belirleyin. Ebeveyn önce gerçek bir ilgi gösterirse, çocuklar ebeveynlerinin koyduğu sınırlamaları daha kolay kabul ederler.
Bağımsızlığını geliştirmesi için ona alan tanıyın
Ergenlik öncesi dönemdeki çocukların kimlik oluşturması ve aileyle dışarıda yaygın bir durumdur. Gençlerin boş zamanlarını nasıl geçirecekleri konusunda güçlü görüşlere sahip olmaları normaldir; bu yüzden bunu isyankarlıkla karıştırmayın.
Pratik bir yaklaşım: Ebeveynler bundan sonra ne deneyebilir?
Bunların hiçbiri büyük bir revizyon gerektirmiyor. Küçük, tutarlı değişiklikler, bir anda getirilen katı yeni kurallar setine kıyasla daha kalıcı olma eğilimindedir.
Planlı etkinliklerden bir veya ikisini seçin, çok fazla değil
Aşırı programlama ve aşırı baskı da kötüdür. Çocuğunuzun ilgisini çeken bir aktivite seçin ve gerçekten de bunu gerçekleştirmeye çalışın.
Ailece ekran başında geçirilen zamana yönelik bir rutin oluşturun
- Birlikte oturun ve ekranlardan uzak durulacak aktivitelerin ve zamanların (örneğin yemekler, yatmadan bir saat önce) bir listesini yapın.
- Çocuğunuzun kurallar belirlemesine yardım olun (böylece ona sahiplik duygusu kazandırın).
- Planı birkaç hafta sonra gözden geçirin ve gerekirse herhangi bir yönünü değiştirin.
- Bu kuralları sadece çocuklara uygulamayın; aynı kurallar evdeki yetişkinler için de geçerlidir! Çocuklar ancak siz önce örnek olursanız kurallara uyacaklardır.
İlgi alanları hakkında açık bir şekilde konuşun
Onlara "Oynadığınız oyunlarda en çok neyi seviyorsunuz?" diye sorun. Birçok genç, (örneğin oyun oyla veya takım çalışması gibi) daha önce düşünmedikleri diğer aktivitelerle ilgili bir beceri hakkında detay bilgi verebilecektir.
FlashGet Kids nasıl yardım olabilir?
FlashGet Kids gibi uygulamalar , ebeveynlerin çocuklarının günlük ekran sürelerini uzun tartışmalara gerek kalmadan takip etmelerini sağlıyor. Bu aracı şu amaçlarla kullanabilirsiniz:
- Belirli uygulamalar veya oyunlar için günlük kullanım limiti belirleyin.
- Ekranlardan uzak yemek yeme, evde geçirilen zaman ve yatma vakti rutinleri oluşturmak.
- Kullanım raporlarını inceleyerek sorun teşkil edebilecek kalıpları ortaya çıkarmak.
- Zamanın sonuna yaklaşıldığında ani bir kesinti yerine, yumuşak hatırlatmalar yapmak daha doğru olur.
FlashGet Kids gibi araçlar , bir tartışmada olabilir yardım, ancak tartışmanın yerini tutamaz. Bu nedenle, bunlara yalnızca ebeveyn yardımı olarak güvenin, tek çözüm olarak değil.
SSS
Mutlaka öyle değil. Bu yaşta çoğu çocuk oyun oynamayı tercih eder. Uyku, okul, arkadaşlıklar ve ruh halinin tutarlı olup olmadığını gözlemleyin ve sadece oyun saatlerine odaklanmayın.
Çocukların zorla dahil edilmesi, yeni bir ilgi alanı geliştirmelerini zorlaştırır. Onu rızası olmadan bir şeye kaydetmek yerine, yavaş yavaş bu konuya alıştırmak daha etkili olur.
Güvenli bir süre sınırı yok. Amerikan Pediatri Akademisi, önerilen süre miktarından ziyade kaliteye, bağlama ve aile medya planına odaklanmaya başladı; çünkü ekran süresinin diğer aktiviteleri nasıl etkilediği veya onların yerini nasıl aldığı daha önemli.
oyla normaldir ve genellikle bu geçici bir durumdur, sadece birkaç dakika sürer. Ancak, uzun süreli öfke nöbetleri (birden fazla sinir krizi), oyun zamanı hakkında yalan söylemek veya gece cihazları saklamak, daha yoğun bir araştırmanın gerekli olduğunu ve profesyonel yardım alınmasına yol açabileceğini gösterir.
Çocuğunuz hala sağlıklı, sosyal ve okulda başarılıysa, oyun oynamanın hayatındaki en önemli ilgi alanlarından biri olması sorun değil. Sorun, oyun oynamanın sadece en sevdiği aktivite olmasından değil, uyku, yemek, temizlik veya ilişkilerin önüne geçmesinden kaynaklanıyorsa ortaya çıkar.
